Arne Dahl – Pustkowia

02.01.2018


Arne Dahl, Pustkowia [Utmarker], tłum. Maciej Muszalski, Czarna Owca, 2017, 382 strony.
Cykl: Sam Berger i Molly Blom, tom 1.

Pamiętam, że gdy przeczytałam „Głuchy telefon” – powieść, której autorem jest Arne Dahl - miałam zamiar zabrać się za kolejne tomy serii Opcop, bo mimo nieco trudnych początków, styl szwedzkiego pisarza przypadł mi do gustu, a bohaterów książki chciałam poznać lepiej. A jednak minął ponad rok i nic w tym kierunku nie zrobiłam. Ze szwedzkim pisarzem jednak się spotkałam, tyle że przy okazji jego nowej serii (bo oczywiście „za mało” mam tych niedokończonych) o dwójce detektywów – Samie Bergerze i Molly Blom.

Przyznanie, że gdzieś grasuje seryjny morderca pociąga za sobą szereg konsekwencji, a najłatwiej ich uniknąć udając, że nie dostrzega się powiązań między sprawami – tym bardziej, jeżeli w żadnej z nich nie znaleziono ofiary. Nie ma ciała, nie ma zbrodni. Koniec, kropka. Z drugiej strony tylko Sam Berger zdaje się dostrzegać, że za zniknięciami piętnastoletnich dziewczyn może stać jeden człowiek. Czy policjant wie więcej niż inni, czy to tylko przeczucia? Przecież w Szwecji codziennie znikają bez śladu ludzie, więc dlaczego w tym przypadku miałoby się za tym kryć skrupulatnie przemyślane działanie? Być może sprawie nada rozmachu znalezienie miejsca, w którym prawdopodobnie więziono jedną z zaginionych – Ellen Savinger. Ale czy to przypadek, czy ktoś tu się bawi ze śledczymi w perwersyjną grę?

Niewątpliwie swoją grę prowadzi z czytelnikiem Arne Dahl, który za punkt honoru wziął sobie chyba namieszanie mu w głowie. Przyzwyczaiłam się, że w kryminałach na początku wiele jest niewiadomych, ale tutaj czułam się jakbym błądziła we mgle i przyznam, że początkowo ciężko mi się było w niej odnaleźć. Z jednej strony podsyciło to moją ciekawość i sprawiło, że ciągnęło mnie do książki, nawet gdy odkładałam ją na chwilę, ale z drugiej – kiedy coraz więcej elementów wskakiwało na swoje miejsce – zaczęłam się zastanawiać czy autor jednak nieco nie przekombinował, stosując niektóre rozwiązania fabularne. Nie chcę zdradzać zbyt wiele, ale czasami wydawało mi się, że podejmowane przez bohaterów działania były niewspółmierne do efektów, jakie chcieli osiągnąć.


„Pustkowia” na pewno nie pozwalają się nudzić, bo w książce nie brakuje rozpędzającej się z czasem akcji i kilku zwrotów, zupełnie zmieniających spojrzenie na bohaterów. Sam Berger chce przede wszystkim odnaleźć Ellen, mając nadzieję, że dziewczyna ciągle żyje, i dopaść tego, kto zdaje się wiedzieć o nim więcej, niż gotów jest przyznać. Czas nieubłaganie pędzi, ale czasami prowadzi nas też w przeszłość do pewnego hangaru i wydarzeń, które odcisnęły swoje piętno na więcej niż jednej osobie. Lubię takie rozwiązania i poczucie, że odpowiedzi być może kryją się nie tylko w dowodach, które mamy przed oczami. Czasami trzeba sięgnąć głębiej.

Żałuję tylko, że Arne Dahl nie pozwolił mi poczuć więcej niepokoju o los zaginionej Ellen, chociaż nie do końca wiem z czego to wynikało, bo w działaniach Sama nie brakuje emocji i wizji tego, co mogło spotkać dziewczynę. Odniosłam wrażenie, że autor za pośrednictwem prowadzonego śledztwa chciał przede wszystkim przybliżyć czytelnikowi postaci Bergera i Blom i to oni skupiali na sobie całą uwagę, a nie potencjalna ofiara. Sprawcy – asowi, jak nazwał go Sam - poświęca szwedzki pisarz nieco więcej uwagi, ale mimo to kryminalna strona „Pustkowia” budzi we mnie niedosyt. Zakończenie zwiastuje za to, że nie wszystkie elementy tej układanki wskoczyły na swoje miejsce i jestem ciekawa w jakim kierunku (a mam pewne podejrzenia) powędruje ta seria.


Arne Dahl, po tym jak spotkałam się z nim drugi raz, nie wskakuje obok autorów, po których mogłabym sięgnąć w ciemno. „Pustkowia” z czasem mnie wciągnęły, Sam Berger i Molly Blom zaintrygowali, ale fabularnie nie wszystko mnie przekonało. Doceniam zwroty akcji, sięganie do przeszłości, pozornie drobne elementy, które z czasem nabierają znaczenia i uważam, że to warte uwagi otwarcie serii, ale jakoś mam wrażenie, że Arne Dahl na razie pozostanie dla mnie pisarzem, po którego książki sięgam z zainteresowaniem, ale nie ubolewam jakoś mocno nad tym, że niektóre z nich czekają na swoją kolej dłuższy czas.


 Garść cytatów:

Pomyślał, że wszelkie światło jest ułudą, pocieszającą, kłamliwą powłoką, która pozwala żyć, osiągnąć dorosłość”. (s. 83)

Uczyć się od zła, żeby je zrozumieć i umieć zwalczyć. W sobie i poza sobą”. (s. 272)

~~*~~
Za książkę dziękuję wydawnictwu Czarna Owca.

Sam Berger i Molly Blom
Pustkowia | Inland

Zobacz również

18 komentarze

  1. Nie jestem do końca pewna, czy to książka dla mnie.:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To ciekawy kryminał, chociaż jeśli się czyta ich tak dużo jak ja, to mimowolnie poprzeczka idzie do góry i trudno trafić na coś, co wciśnie w fotel :)

      Usuń
  2. Chyba sięgnę po tę książkę, bo może mi się spodobać. ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jeśli tak czujesz, to warto dać jej szansę :)

      Usuń
  3. Okładka mnie oczarowała!
    Kryminały są moim ulubionym gatunkiem literackim. Najchętniej sięgam po skandynawskich autorów i tak mocno wsiąknęłam w ten klimat, że teraz kiedy czytam kryminał np. niemiecki czy amerykański nie potrafię się w tym odnaleźć. Twórczości tej autorki jeszcze nie poznałam ale nadrobię zaległości.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Autor ma na swoim koncie sporo tytułów, więc jest w czym wybierać :)

      Okładka jest rzeczywiście świetna!

      Usuń
  4. Okładka bardzo gustowna. :) Nie znam jeszcze tego autora, ale na pewno kiedyś po niego sięgnę. Ciekawa jestem, co stało się z tymi piętnastoletnimi zaginionymi dziewczynami.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Lubię takie wyraziste okładki :) A powieść jest warta uwagi, mimo że nie zachwyca jakoś mocno.

      Usuń
  5. Czytałam kilka książek Dahla i mi się podobały, chociaż po jakimś czasie było trochę schematycznie. Mimo to chyba po tę sięgnę, bo przerwa już była spora i schemat mi nie będzie przeszkadzał:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Gosiu, ciekawa jestem czy by Ci się spodobała, szczególnie, że trochę lepiej Dahla znasz niż ja :)

      Usuń
  6. Widzę, że lubisz rozpoczynać nowe serie ;) Jak Ty się potem w nich nie gubisz? :P

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jakoś mi się na szczęście udaje :)) Ale wciągnęłam właśnie na styczniową listę Lehane'a, więc i kontynuowanie już zaczętych serii postępuje :))

      Usuń
    2. :)
      Cieszy mnie to, że niedługo znajdę u Ciebie dodatkową motywację, by do Lehane'a wkrótce powrócić :)

      Usuń
  7. Ależ narobiłaś mi ochoty! Mroźna powieść w sam raz na styczeń! Ale nie wiem, czy uda mi się dorwać tę książkę - zwłaszcza, że zamówienie bookowe zrobiłam dzisiaj, a jeszcze nie znałam tego tytułu :( tak czy siak, kryminał/thriller w paczce obecny, a nawet i 4x :D pozdrawiam Cię serdecznie :) a okładka cudowna... wow.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. O, jestem ciekawa co tam w Twoim zamówieniu się znalazło. Zdradzisz? :)

      Usuń
  8. Fabuła wydaje się ciekawa, więc zapisuję tytuł :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dla mnie miała kilka słabszych stron, ale ogólnie koncept ciekawy i bohaterowie dosyć intrygujący :)

      Usuń
  9. Chyba nie dla mnie, nie przepadam za "przekombinowaniem" w książkach i nie lubię kryminałów :)

    OdpowiedzUsuń

Zapraszam do dyskusji i dziękuję za każde pozostawione słowo :)

Polub K-czyta na Facebooku

Obserwatorzy