Nicola Rayner – Dziewczyna, którą znałaś


Nicola Rayner,  Dziewczyna, którą znałaś [The Girl Before You], tłum. Agnieszka Walulik, W.A.B. 2020, 366 stron.

Mogło jej się wydawać. Jest zmęczona, bo rano musiała wcześnie wstać, a dzień był pełen wrażeń. Drzemała w czasie podróży i może jeszcze nie do końca oprzytomniała. Przecież to niemożliwe, żeby zobaczyła dziewczynę, która piętnaście lat temu utonęła, prawda? Zostały po niej wtedy tylko torebka i buty na brzegu, a woda wyrzuciła podartą sukienkę. Alice czuje się wstrząśnięta i próbuje przypomnieć sobie sprawę rudowłosej Ruth Walker. A robi się jeszcze dziwniej, kiedy okazuje się, że jej mąż miał z nią więcej wspólnego, niż był skłonny przyznać.

Czytaj dalej

Donato Carrisi – W labiryncie


Donato Carrisi, W labiryncie [L'uomo del labirinto], Ksawery Malinowski, Albatros, 2020, 336 stron.
Mila Vasquez, tom 3.

Miała trzynaście lat kiedy zniknęła. Po piętnastu latach od porwania nagle budzi się w szpitalu. Nie wie, że minęło aż tyle czasu, nie pamięta jak uciekła, ale wspomnienia, które pomaga jej odzyskać policyjny profiler doktor Green budzą strach. Miejsce swojego zamknięcia nazywa labiryntem, a to, co się w nim działo sadystyczny umysł mógłby określać jako zabawę w zadania i zagadki, chociaż dla niej był to koszmar, o którym wolałaby zapomnieć.

Bruno Genko – prywatny detektyw - przed laty przyjął zlecenie od rodziców odnalezionej właśnie Samanthy Andretti. Teraz, kiedy unosi się przed nim widmo śmierci, budzi się w nim potrzeba wyjaśnienia sprawy porwania i powrotu dziewczyny. Tym bardziej, że okoliczności wydają się dziwne, a im bardziej zacznie się w to zagłębiać, tym wyraźniej będzie widać, że nie wszystko jest tym, czym się wydaje.

Czytaj dalej

Donato Carrisi – Hipoteza zła


Donato Carrisi, Hipoteza zła [L'ipotesi del male], tłum. Jan Jackowicz, Albatros, 2016, 480 stron.
Mila Vasquez, tom 2.


Mila Vasquez niemal codziennie patrzy na zdjęcia zaginionych osób i chociaż o miejscu, w którym się one znajdują mówi się Przedpiekle (co nie napawa specjalnym optymizmem na rozwiązanie spraw), to czasami zdarza się, że ktoś po latach wraca. Tylko dlaczego morduje kilka osób, zostawiając z kilkuosobowej rodziny przy życiu tylko chłopca, by dokładnie opisał zabójcę policjantom i wyjawił jego tożsamość? Szybko okaże się, że to nie jedyny taki przypadek, a śledztwo będzie musiało nabrać rozpędu, by nie dopuścić do kolejnych zbrodni.

Czytaj dalej

Elizabeth Macneal – Fabryka lalek


Elizabeth Macneal, Fabryka lalek [The Doll Factory], tłum. Agnieszka Patrycja Wyszogrodzka-Gaik, W.A.B., 2020, 400 stron.

Oderwałam się od rzeczywistości i przeniosłam do XIX-wiecznego Londynu. Obserwowałam przygotowania do otwarcia Wielkiej Wystawy i zmagania prerafaelitów z krytyką ich twórczości, ale przede wszystkim poznałam barwną historię o miłości, obsesji i ambicji, których nie sposób okiełznać.

Iris pracuje w niewielkim sklepiku o szumnej nazwie Imperium Lalek Pani Salter. Bliższym prawdy byłoby nazwanie go fabryką, gdzie pod czujnym okiem właścicielki należy niemal bez wytchnienia realizować kolejne zamówienia. W innej części Londynu Silas Reed sprzedaje różne osobliwości, ze szczególnym naciskiem na spreparowane zwierzęta, przydające się na przykład malarzom takim jak Louis Frost. A tenże artysta pracuje właśnie nad obrazem, który nie tylko ma opowiadać konkretną historię, ale ma również szansę zostać wystawiony w Akademii Królewskiej. Troje zupełnie różnych bohaterów, trzy zupełnie różne światy – a kiedy się ze sobą zetkną nic już nie będzie takie samo. Dojdą do głosu uczucia, ale też mroczne pragnienia…

Czytaj dalej

Harlan Coben – Nieznajomy


Harlan Coben, Nieznajomy [The Stranger], tłum. Robert Waliś, Albatros, 2020, 382 stron. 

Prawda nie zawsze wyzwala – czasami jest jak uderzenie, które zgina kark i rozsypuje wszystko na drobne kawałki. Adam Price dowiaduje się od nieznajomego mężczyzny, że jego żona dwa lata wcześniej udawała ciążę i poronienie. Czy powinien mu wierzyć? Przecież ufa Corinne – mają dwóch synów i są szczęśliwym małżeństwem. Tak łatwo jednak zasiać ziarno niepewności, które szybko kiełkuje podejrzeniami i chęcią konfrontacji. A kiedy do niej dojdzie, nic już nie będzie takie samo…

Czytaj dalej

Donato Carrisi – Zaklinacz


Donato Carrisi, Zaklinacz [Il Suggeritore], tłum. Jan Jackowicz, Albatros, 2018, 480 stron.
Mila Vasquez, tom 1.

Zachwyciłam się piórem Carrisiego, kiedy przeczytałam „Trybunał dusz” i „Łowcę cieni”. Było to o tyle niespodziewane, że wcześniej nawet o tym włoskim pisarzu nie słyszałam. Później był jeszcze „Władca ciemności” i „Dziewczyna we mgle” – obie całkiem dobre, ale już nie wzbudzające aż tak dużych emocji. Przyznaję, że trochę obawiałam się czy autor będzie potrafił jeszcze potrząsnąć mną tak, jak to było przy dwóch pierwszych spotkaniach i chociaż nijak będzie się to miało do budowania napięcia, to od razu zdradzę wam, że „Zaklinaczowi” zdecydowanie się to udało.

Czytaj dalej

Eva García Sáenz de Urturi – Władcy czasu


Eva García Sáenz de Urturi, Władcy czasu [Los seniores del tiempo], tłum. Katarzyna Okrasko, Muza, 2020, 512 stron.
Trylogia białego miasta, tom 3.

„Władcy czasu” to udane zakończenie Trylogii białego miasta – do ostatniej strony dociera się z poczuciem, że to dobry moment na zamknięcie pewnego etapu dla bohaterów i postawienie ostatniej kropki dla czytelnika. Pierwszy tom „Cisza białego miasta” nieco ostudził mój zapał wobec tej serii, drugi – „Rytuały wody” – zdecydowanie bardziej mi się podobał, a trzeci pokazał mi to, co czułam już wcześniej – że czytam książki hiszpańskiej autorki z zainteresowaniem i doceniam w nich sporo elementów, ale mimo to brakuje mi iskry, która by mnie w nich rozkochała.

Czytaj dalej

Melanie Benjamin – Żona lotnika


Melanie Benjamin, Żona lotnika. Kobieta, która podbiła niebo [The Aviator's Wife], tłum. Jolanta Sawicka, Muza, 2013, 400 stron.

„Żona lotnika” to jedna z tych książek, które niepozornie stoją sobie na półce, niespecjalnie mocno domagają się uwagi i czekają cierpliwie na swoją kolej. Kupiłam ją pod wpływem impulsu, przygniotłam stosem innych tytułów i zapomniałam właściwie co konkretnie mnie w niej zaintrygowało. Później spoglądałam czasem na grzbiet, wysuwałam spomiędzy innych książek, ale akurat okładka, chociaż stosunkowo ładna, kojarzyła mi się raczej z jakąś prostą i lekką powieścią. A później nadszedł moment, kiedy postanowiłam dać jej szansę i poznać lepiej Anne Lindbergh – kobietę, która podbiła niebo i o której nie wiedziałam właściwie nic. Aż do teraz.

Czytaj dalej

Hanna Jameson – Ostatni


Hanna Jameson,  Ostatni [The Last], tłum. Pulina Broma, Czarna Owca, 2020, 422 strony.

Można stwierdzić po prostu, że Jon Keller przyleciał do Szwajcarii na konferencję naukową, ale w to była w pewnym sensie ucieczka od rodzinnych problemów. I może dałoby się jeszcze wszystko naprawić, gdyby nie fakt, że w czasie jego pobytu w położonym na odludziu hotelu nastąpił atak nuklearny na Waszyngton i inne miasta w różnych częściach świata. Nie wiadomo jak wielkie są zniszczenia i czy w ogóle ktoś poza pozostałymi w L’Hotele Sixieme żyje. Jak odnaleźć się w tej nowej rzeczywistości? Brak łączności, kurczące się zapasy, ludzie, którzy nie wytrzymują napiętej sytuacji... A do tego wszystkiego martwa dziewczynka, którą ktoś z gości zamordował.

Czytaj dalej

Harlan Coben – O krok za daleko


Harlan Coben, O krok za daleko [Run away], tłum. Magdalena Słysz, Albatros, 2020, 448 stron.

Dwie rzeczy nasuwają mi się od razu, kiedy myślę o powieści Harlana Cobena „O krok za daleko”. Po pierwsze, że bardzo szybko się w niej zaczytałam i – jak to często z książkami tego pisarza bywa – strony przewracały się właściwie same. Po drugie, że czuję po lekturze niedosyt, jakby w całej tej historii czegoś jednak brakowało – jakiegoś mocniejszego uderzenia, dającego poczucie, że to coś więcej niż tylko poprawny thriller.

Czytaj dalej

Arthur Conan Doyle – Powrót Sherlocka Holmesa


Arthur Conan Doyle, Powrót Sherlocka Holmesa [Return of Sherlock Holmes], tłum. Ewa Łozińska-Małkiewicz, Algo, 2017, 432 strony.

Watson, poza tym, że towarzyszy Sherlockowi Holmesowi w niektórych sprawach, to jeszcze opisuje te najciekawsze, by pokazać geniusz detektywistyczny swojego przyjaciela. Ten traktuje owe zapiski z pewną pobłażliwością, bo widzi w nich raczej zbyt sensacyjne przedstawienie tego, co się działo, zamiast skupienia się tylko i wyłącznie na faktach, dowodach i wydedukowanych wnioskach. Lubię obserwować relację tych dwojga – są zdecydowanie wobec siebie lojalni i oddani, chociaż czasami na pewne rzeczy mają nieco inne spojrzenie. Tym razem miałam okazję się z nimi spotkać przy okazji zbioru opowiadań „Powrót Sherlocka Holmesa”, w którym znajdziemy trzynaście różnych spraw.

Czytaj dalej

Katarzyna Berenika Miszczuk – Żerca


Katarzyna Berenika Miszczuk, Żerca, W.A.B., 2017, 496 stron.
Kwiat paproci, tom 3.

Pamiętam, że kiedy skończyłam „Noc Kupały” – drugi tom serii Kwiat Paproci - postanowiłam podejść do kolejnej części nieco luźniej – potraktować ją jako lekką i niewymagającą lekturę. I to w przypadku „Żercy” dobrze się sprawdziło, bo płynęłam sobie przez kolejne strony bez wielkich oczekiwań i z poczuciem, że to taki przyjemny przerywnik między innymi książkami.  

Czytaj dalej

Haruki Murakami – Bezbarwny Tsukuru Tazaki i lata jego pielgrzymstwa


Haruki Murakami, Bezbarwny Tsukuru Tazaki i lata jego pielgrzymstwa [Shikisai wo motanai Tasaki Tsukuru to, Kare no Junrei no Toshi], tłum. Anna Zielińska-Elliott, Muza, 2013, 352 strony.

Ze stron książek Murakamiego często wybrzmiewa jakaś muzyka i tym razem stworzonej przez niego historii towarzyszy utwór Franza Liszta „Le mal du pays” w wykonaniu Lazara Bermana. Jest też odgłos wjeżdżającego na dworzec pociągu i gwar wsiadających i wysiadających ludzi. Dźwięki i emocje łączą się u japońskiego pisarza w opowieść, która nie trafiła mi od razu prosto do serca, ale z czasem utorowała sobie drogę, by jednak coś po sobie zostawić.

Czytaj dalej

Harlan Coben – Bez śladu


Harlan Coben, Bez śladu [Fade Away], tłum. Andrzej Grabowski, Albatros, 2018, 400 stron.
Myron Bolitar, tom 3.

Był już futbol w „Bez skrupułów”, był tenis w „Krótkiej piłce”, a w „Bez śladu” przyszedł czas na koszykówkę – dyscyplinę najbliższą Myronowi Bolitarowi, bo dziesięć lat wcześniej był o krok od kariery koszykarza. Przekreśliła ją paskudna kontuzja kolana i wydawało się, że nie ma już szans na powrót na boisko. Właściciel popularnego klubu proponuje mu jednak podpisanie kontraktu i bycie częścią drużyny. Ma w tym jednak konkretny interes, bo chce zyskać pomoc w odnalezieniu jednego ze swoich zawodników, który zniknął w niejasnych okolicznościach.

Czytaj dalej

Camilla Läckberg – Czarownica


Camilla Läckberg, Czarownica [Haxan], tłum. Inga Sawicka, Czarna Owca, 2018, 592 strony.
Saga o Fjällbace, tom 10.

Koszmar rodziców czteroletniej Nei zaczyna się w momencie, w którym orientują się, że dziewczynka zniknęła. Całej sytuacji grozy dodaje fakt, że trzydzieści lat wcześniej, z tego samego domu, zniknęło dziecko – Stellę znaleziono wówczas martwą w lesie, a do jej zabójstwa przyznały się (a później zeznania odwołały) dwie trzynastolatki. Zostały uznane za winne, ale jako nieletnie nie trafiły do więzienia. Od razu pojawiają się pytania o to, czy te dwie sprawy mogą się ze sobą łączyć…

Czytaj dalej

Mats Strandberg, Sofia Falkenhem – Potwór i ludzie


Mats Strandberg, Sofia Falkenhem, Potwór i ludzie [Monstret och människorna], tłum. Ewelina Węgrzyn, Czarna Owca, 2019, 168 stron.
Potwór Frank, tom 3.

Wygląda na to, że mieszkańcy Yrred niczego nie nauczyli się po wydarzeniach opisanych w poprzednim tomie serii – „Potwór i cyrk”, kiedy to klaun, który miał mierzyć się z rzekomo groźnymi potworami okazał się najbardziej bezwzględny i okrutny. Strach musi znaleźć jakieś ujście i powstała organizacja ASY – Arcyludzka Społeczność Yrred, której członkowie chcą walczyć z podobno żądnymi krwi nieludzkimi stworzeniami. A przecież dawniej ludzie i potwory żyły w zgodzie…

Czytaj dalej

Polub K-czyta na Facebooku

Obserwatorzy