Autor:
Haruki Murakami
Tytuł:
Kafka nad morzem
Tłumaczenie:
Anna Zielińska-Elliot
Wydawnictwo:
Muza
Rok
wydania: 2007
Liczba
stron: 624
Już
dawno nie miałam okazji czytać książki tak oryginalnej i pod wieloma względami
niezwykłej, a jednocześnie tak trudnej w jednoznacznej ocenie. Poznając
wcześniej opinie na temat prozy Murakamiego, w głowie zbudowałam sobie obraz
pisarza, którego twórczość wymyka się z pewnych ram i jest na tyle
niecodzienna, że być może trudna do zrozumienia. Chociaż bardzo cenię
wychodzenie poza banalne schematy, to w tym przypadku jakoś obawiałam z czym
przyjdzie mi się mierzyć. Lektura „Kafki
nad morzem” sprawiła, że teraz ze znacznie mniejszym niepokojem i z rosnącą
ciekawością sięgnę po kolejne książki japońskiego autora.
Wszystko
zaczyna się stosunkowo zwyczajnie – poznajemy chłopca planującego ucieczkę z
domu, w którym mieszka razem ze swoim ojcem. Wydaje się, że poza więzami krwi i
wspólnym adresem, tych dwoje nie łączy zbyt wiele i tak naprawdę nikt nie
przejmie się, że piętnastolatek pewnego dnia zniknie. Czy jednak obojętność
której doznawał Kafka Tamura jest jedynym powodem jego decyzji o podróży w
dalekie rejony Japonii? Gdzieś w tle podjętej próby poszukiwania swojego
miejsca na ziemi wybrzmiewać będą drwiące słowa pewnej przepowiedni, a
schronienie znalezione w niezwykłej bibliotece jeszcze bardziej skomplikuje
proces poszukiwania własnej tożsamości.
- 16.09.2014
- 21 Komentarze





