Saga o Fjällbace to jedna z tych kryminalnych serii po które sięgam bez wahania. Już od kilkunastu lat towarzyszę bohaterom i o dziwo wcale nie czuję się tymi spotkaniami znudzona, a to nie jest wcale tak oczywiste przy -nastu tomach. Pewnie pomaga tu fakt, że autorka ostatnio daje mi trochę zatęsknić za Patrikiem i Ericą, ale jakby nie było to rozgryzanie z nimi kolejnych zagadek i po prostu bycie przez chwilę częścią ich codzienności zawsze sprawia mi przyjemność. Nie inaczej było w przypadku „Płaczki”.