Evžen Boček – Dziennik kasztelana

Evžen Boček, Dziennik kasztelana [Deník kastelána], tłum. Mirosław Śmigielski, Stara Szkoła, 2017, 216 stron.

Mieszane mam uczucia wobec książki „Dziennik kasztelana” – z jednej strony odniosłam wrażenie, jakby autor sam nie do końca wiedział w którym kierunku chce pójść, a z drugiej nie żałuję czasu, jaki przy jego debiucie spędziłam i to nie dlatego, że za wiele go poświęcić nie musiałam, bo książka ma nieco ponad dwieście stron. Chyba po prostu mimo wszystko cieszę się, że miałam okazję przeczytać coś zgoła innego niż lektury po jakie sięgam zazwyczaj.

Poznawać tajemnice wiekowego zamku, przechadzać się po komnatach, które pamiętają dawnych właścicieli, słuchać historii mniej i bardziej prawdopodobnych – zdecydowanie tak, ale mieszkać w taki miejscu? Cóż, z jednej strony brzmi nawet kusząco, ale gdybym miała takie doświadczenia jak główny bohater powieści, to pewnie długo bym tam nie zabawiła. Wiktor wyjechał z Pragi, by w morawskim zamku zostać kasztelanem. Nie bardzo wie czego się spodziewać, ale o ile na początku niektóre wydarzenia stara się jakoś logicznie wytłumaczyć, to z czasem trudno będzie mu przejść do porządku dziennego nad tym, co w tej zabytkowej budowli się dzieje.

Czytaj dalej

Cilla & Rolf Börjlind – Śpijcie, kotki

Cilla & Rolf Börjlind, Śpijcie, kotki [Sov du lilla videung], tłum. Inga Sawicka, Czarna Owca, 2017, 424 strony.
Cykl: Tom Stilton i Olivia Rönning, tom 4.

„Śpijcie, kotki” to już czwarty tom serii o Olivii Ronning i Tomie Stiltonie, a ja lubię spotykać się z poznanymi wcześniej bohaterami i sprawdzać jakie przeszkody tym razem muszą pokonać. Lekko nie będzie – w lesie zostają znalezione zwłoki chłopca, a ich widok jest jednym z tych, które pozostają w człowieku na długo. Mette (i jej zespół dochodzeniowy, do którego od kilku miesięcy należy także Olivia) zrobi wszystko, by wyjaśnić tę makabryczną śmierć. W sprawę z czasem zaangażuje się także Tom, ale ponowne wejście w policyjne ramy śledcze nie będzie wcale łatwe. Czy ofiara pojawiła się w Szwecji razem z uchodźcami, których napływa do kraju coraz więcej? Czy rzeczywiście dzieci, często zupełnie same, mają szanse znaleźć w tym obcym dla siebie miejscu bezpieczną przystań? W tym czasie Muriel natknie się na nigeryjską dziewczynkę i postanowi – zupełnie dla siebie niespodziewanie – udzielić jej pomocy, mimo że sama żyje na ulicy, sprzedając swoje ciało, by zdobyć pieniądze na narkotyki.

Czytaj dalej

Kara Thomas – Mroczne zakamarki


Kara Thomas, Mroczne zakamarki [Darkest Corners], tłum. Radosław Madejski, Wydawnictwo Akurat, 2017, 416 stron.

Powieść Kary Thomas trudno uznać za taką, która wywołuje gęsią skórkę i nie daje o sobie zapomnieć jeszcze długo po dotarciu do ostatniej strony – nie jest po prostu aż tak dobra. Nie zmienia to jednak faktu, że „Mroczne zakamarki” zapewniły mi kilka godzin całkiem przyzwoitej rozrywki.

Wyatt Stokes od lat siedzi w celi śmierci za brutalne zabójstwa kilku dziewczyn. Czy rzeczywiście jest tym potworem, o którym swego czasu było tak głośno? Czy mieszkańcy niewielkiego miasteczka Fayette mogą spać spokojnie? Podobno pojawiły się przesłanki, by na nowo rozpatrzyć jego sprawę… O winie mężczyzny nie jest przekonana także Tessa, mimo że to zeznania jej oraz jej przyjaciółki Callie były jednym z elementów, który wpłynął na jego skazanie. Ale czy  rzeczywiście widziały go tamtej nocy, gdy zniknęła Lori?

Czytaj dalej

Malin Persson Giolito – Ruchome piaski


Malin Persson Giolito, Ruchome piaski [Störst av allt], tłum. Wojciech Łygaś, Czarna Owca, 2017, 452 strony.

Malin Persson Giolito miała o tyle utrudnione zadanie, że temat szkolnej masakry poznałam już wcześniej i wiedziałam, że nie będę potrafiła uniknąć w głowie porównań. Zachwyciła mnie zarówno książka Jodi Picoult „Dziewiętnaście minut”, jak i Lionel Shriver „Musimy porozmawiać o Kevinie”, więc poprzeczka ustawiona była naprawdę wysoko. Niestety, szwedzkiej pisarce nie udało się wywołać we mnie równie silnych emocji, chociaż doceniam, że na poruszoną tematykę miałam okazję spojrzeć z nieco innej strony.

W szkolnej klasie ginie od strzałów kilka osób, a Maja Norberg wychodzi z tej masakry jedynie z jednym siniakiem. Powinna mówić o niesamowitym szczęściu czy może jej udział miał zupełnie inny charakter? Rozpoczyna się proces, w którym pani prokurator wszelkimi siłami postara się udowodnić, że ta 18-letnia dziewczyna z pełną premedytacją brała udział w zbrodni, którą wcześniej zaplanowała ze swoim chłopakiem. Winna czy ofiara?

Czytaj dalej

Polub K-czyta na Facebooku

Obserwatorzy